De voorbije dagen hebben we een afstand overbrugd van ongeveer 360 km. Dit gebeurde deels in mooie valleien en deels in het hooggebergte. Dit impliceerde bij momenten zware fysieke inspanningen om te klimmen maar de daaropvolgende adembenemende afdalingen op alle gebied compenseerde hierbij al het klimmerszweet. Ondanks dat laos een van de armste landen van de wereld is , heeft deze bevolking ongetwijfeld een van de warmste en rijkste harten van deze planeet. Die mensen hun glimlach straalt zoveel warmte en gastvriendelijkheid uit waarbij een witte magnum zobij wegsmelt. Langsheen ons traject passeerden we talrijke kleine dorpjes met bijna altijd de volgende zaken : klussende vrouwen , pratende mannen ( ook soms omgekeerd!) en vrolijk spelende kinderen. Telkens wij passeerden stonden ze te dansen en te springen van plezier toen ze van ons een high five kregen. De uitdrukking " sabaideee" die we telkens riepen versterkten alleen maar hun blijdschap.Verder behoren ook de locale shop , het benzinestationnetje en kakelende kippen en rondhangende zwarte zwijntjes tot het dagelijks dorpsleven. Een plaatsje is mijn bijzonder in het hart bijgebleven : nong khiaw. Dit plaatsje straalt gewoon alles uit waar ik kan van dromen. Bovendien slapen we in een soort van boomhut langsheen het riviertje met prachtig uitzicht op alles. De inrichting van de hut is zoooo mooooi dat ik bijna niet durfde slapen om maximaal van deze great feeling te kunnen genieten. Helaas moet de fietstocht verder en ongeveer 120 km verder zullen we in luang prabang zitten.
beste Wim en Els,
BeantwoordenVerwijderenaan jullie reacties merken we dat onze westerse manier van leven ons niet dezelfde levensvreugde geeft in tegenstelling tot tijd vrij te maken voor anderen; Wij merken dat jullie echt genieten.
Heb je Els alle hoeken van de boomhut laten zien? Je zou van minder wakker liggen...!
Nog veel plezier.
Geertje, Nancy en Dylan