De overstap naar Laos was lettelijk en figuurlijk een WARME update van onze trip. De zon die schijnt op de bruine aarde en de groene bomen gekombineerd met de warme glimlach op de gezichten van deze mensen was een schril contrast met het ietwat afstandelijker Noord Westen van Vietnam. Bovendien begonnen we meteen met een steile afdaling 'offroad ' voor ongeveer een veertig kilometer. Deze afdaling zal ongetwijfeld eeuwig in mijn geheugen blijven ( net zoals de rest van deze ronduit schitterende dag ). Het landschap was ronduit adembenemend en de afdaling was van hetzelfde kaliber. Maar halfweg hadden we een klein probleemtje : de weg was onderbroken door wegenwerken en passage was uitgesloten tot 12 uur ! Ik probeerde de plaatselijke flik wat te amuseren ( waterpijpje roken , mooie fotootjes tonen , goocheltrukje , ... ) maar niets lukten om deze stugge man te overtuigen om ons door te laten . Dus wachten maar tot klokslag 12 uur maar een aantal kilometer verder was het weer van dat : weg onderbroken tot 16 uur ! Man man een mens mag dan niet nerveus worden. Door deze onvoorziene omstandigheden moesten we een transfer versieren met een plaatselijke VIP coaching company. Onze jeep ( had ondermeer op zijn kilometerteller : wereldoorlog 1 - wereldoorlog 2 - en recent nog de oorlog in Korea ) hutste ons met onmetelijke snelheid doorheen de gevaarlijke jungletracks WANT we moesten ergens zijn waar de laatste ferry om 18.30 zijn laatste oversteek maakte. Maar geen paniek zei de plaastelijke Tom Cruise we zullen het halen. Ondertussen waren we nog getuige van een van de ronduit schitterendste zonsondergangen dat ik ooit gezien heb . De tijd en mijn lichaam tikte verder toen plots het sanitair noodlot ons trefde : els moest pissen !! De jeep stopte na enige tijd en Elsje de bosjes in ..
De ferry bereikten we inderdaad na 18.30 uur dus hadden we twee opties : daar blijven slapen ( maar ik zou niet weten waar ) of gewoon de ferryman wat extra dollars betalen . De laatste optie lukte en de ferry crosste ons hebben en houden richting Muang Kai . Leuk aan dit plaatsje was te weten dat er volgens de lonely planet daar slechts electriciteit is van 18.00 tot 21.00 uur . We kwamen ietwat uitgeschud om 19.20 aan ...De plaastelijke telecommunicatiemarkt had ook nog veel potentieel gezien we totaal geen gsm signaal ontvangden ( nu pas na ongeveer een 220 km landwaarts te hebben ingefietst )
Vlug een douche genomen en dan naar het plaatselijk restaurant/cafe ( we kozen deze omdat het de enige was in dit kippehol ) voor 'mijn verjaardagsmenu en dito drink '.
Man wat zijn we daar welkom geweest en goed ontvangen : dit was werkelijk schitterend !
Ik vertelde dat het mijn verjaardag was en iedereen was so happy : als aperitief een plaatselijk whiskeytje daarna nog een en nog een ... daarna een plaatselijk biertje ( kleine flesjes hebben ze hier niet alleen 700 ml ) . De waardin verraste met het een speciaal gebakken verjaardagstaart met 8 kaarsjes erop . RONDUIT SCHITTEREND ! De terugweg naar ons vijfsterrenhotel was ietwat minder deels door te weinig bloed in mijn alkohol en deels door het gebrek aan maar enige electriciteit in dit dorp. Deze verjaardag zal ik in mijn leven nooit meer vergeten en was zekers een van de mooiste tot nu toe ..... fotos volgen later wanneer mogelijk !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten