maandag 11 januari 2010

Sapa cycling or suffering ?





.We hebben hanoi verlaten na eerst nog eens een plaatselijk straat eetstalletje te hebben geprobeerd ( zie foto ) Raar dat alle memsen maar blijven op straat eten en leven. Afgesloten met een heerlijke massage en dan met de nachttrein naar lao cai . Vertrokken om 20.00 uur en door elkaar geschud en gebakken door de hitte omstreeks 6 uur smorgens. De stad was nog gehuld in dichte mist maar we waren ready to go to the top of sapa. Fietsen gepast en getuned dan klaar om een warming up te doen van 45 km. We vertrokken in volle zon wat het indrukwekkend landschap nog mooier maakte. Bergen ingedeeld in kanaaltjes met rijstvelden ( zie foto ). De eerste vijf km van onze afdaling werden we ietwat gehinderd door de dagjes en bustoeristen maar naarmate we verder reden kregen we meer real local hmong people te zien. In de namiddag geluncht bij een klein dorpje waarbij het eten very nice was.... Tot zover de positieve en leuke dingen. Omdat we nog een extra nacht slapen in sapa moesten we terug naar het hoogste punt van vietnam ( 3200 meter ) amaai was dit duwen en afzien. We deden ongeveer drie uur over slechts 25 km bergop ( gemid stijgingspercentage 10% begon naar de mont ventoux te ruiken. Bijkomend probleem was de plots opkomende dichte mist. Koud en weinig zicht begonnen onze gescheerde rennerskuiten te doen kokhalsen.
Mijn aangeboren observatievermogen ( waar is een goed resto / massagesalon/ locale pub ) heeft me doen overleven in deze prachtige maar loodzware dag .

Geen opmerkingen:

Een reactie posten