Vandaag terug in de dichte mist vertrokken richting de tram tom pass. De is de hoogste roadpass van vietnam. Met de muziek van U2 - 18 singles begon ik te klimmen voor ongeveer 20 km. Het ging ondanks het barslechte weer ( mist en koud ) zeer vlot met mijn beentjes. What goes up must come down en dus ook bij deze berg. Een zeer gevaarlijke afdaling van ongeveer 24 km langs modderige wegen met beperkte zichtbaarheid. Op een van die haarspeldbochten is els haasje over gedaan met gelukkig alleen maar stoffelijke schade !!! ( achterwiel - gebroken fietshelm - gescheurde goretex ) . Na de schok kon ze verder afdalen. Tussen de twee geplande hoge bergen zou er normaal gezien een dorpje zijn . Eerst nog wat lokale socializing gedaan ( beenhouwer - garagist - vrouwen met zwarte tanden ).Uiteindelijk plaatsje gevonden voor te bikken en daarna terug de fiets op voor terug een serieuze bergknuppel. Einde van de dag wat geschrokken toen els een wegje te vroeg of te laat insloeg bij de afdaling wat meteen leidde tot een tweede keer dat els spoorloos verdwenen was ( remember ho chi minh mauseleum ). Na een uurtje te zoeken elkaar teruggevonden .
Eind goed al goed !! ps voor onze kids : mama is ok en heeft geen pijn!!!
Foto's komen later....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten