vrijdag 29 januari 2010

Last days : guesthouse at www.akhahill.com






Eindpunt met de fiets bereikt in chaing rai en nog zoekend achter een afsluitende driedaagse. We hadden de keuze tussen een relaxerende zwembad en cocktail likkend verblijf of een ietwat charmantere guesthouse op 50 km noordwaarts van chaing rai. We boekten een prive van ( fietsen is gedaan ) richting akha hill . Via google gevonden en je kon er ook trekkings doen. De verplaatsing naar deze schitterende plaats in onze taxi was een belevenis op zich : slechte offroad weg met een thai die en geen engels en de weg niet kenden. De hellingen waren zo groot en gevaarlijk dat hij halfweg bijna wilde stoppen maar mijn slagersblik verhinderde hem dit.
Daar aangekomen waren wij blijkbaar in de tuin van eden beland. Bovendien is dit een sociaal project van een thaise weldoener om de plaatselijke bevolking te steunen door de opbrengst van het toerisme te investeren in de plaatselijke infrastructeur.
We boekten een tweedaagse jungletrekking met het aanleren van een aantal basistechnieken. Wat een leerrijke ervaring!! Gewapend met slechts een groot mes trokken we op pad met de gids. Ongelooflijk wat deze mensen allemaal kunnen met behulp van hun beste vriend : hun kapmes. Bamboes en bananenbomen zijn werkelijk een onuitputtelijke inspiratiebron om alles te doen : eten maken via koken in bamboekoker, eetgerief uitkerven , pijl en boog , slaapplaats maken met banana bladeren... Echt alles en twee dagen overleefd op bamboe, banana en gezonde creativiteit

woensdag 27 januari 2010

between chiang mai and chiang rai : karaoke - elephants - cobra - mountains- tarzan











Wat bedoeld was als een rustige uitloop van onze fietsvakantie met een relaxatie resort als slaapplaats kwam soms anders uit de bus..
in een van de prachtige resorts waar we overnachten was er een birthday party van een lokale thaise vrouwenband. Stel je voor 25 thaise vrouwen en ik daartussen.De openingszin " koen sawaaai thjang " brak meteen het ijs en ik mocht het podium op voor een karoakeoptreden.No problem maar een engelse song vinden op deze pc was haast even moeilijk als de laatste landstitel van sk beveren op te zeggen . Geen nood alles kwam los en iedereen op de dansvloer .... me as the belgian robbie frietjes williams.

verder nog een olifantendorp bezocht , een longtrail speedboat tocht gedaan en nog eens een ferme cobra in mijn handen en nek genomen. Daarna richting centrum Chiang Rai ( coconuts bar is Super ) en mijn laatste thaise massage ( voelde als een spijkerbed aan met bouwvakkershanden ) ... Vanavond afscheidsdinner met vrouwtje om daarna morgen nog eens twee dagen de jungle in te trekken met ' low comfort '>

Four days following Mae Kok river direction Chiang Rai






We hebben vier dagen voorzien om ons eindpunt te bereiken van deze fietsreis : Chiang Rai in het hoge noorden van Thailand (300 km fietsen )
De landbouwersmentaliteit verschilt hier duidelijk met de buurlanden : in plaats van telkens een bos af te branden om een nieuw stuk grond te bekomen , werken ze hier met een wisselende teelt van verschilende gewassen op hetzelfde stukje grond. We reden door verschillende soorten van plantages gaande van mandarines , tabak ,mango's tot bananen.
In deze streek ook nog twee grotten bezocht waarin er verschillende boedha's tot 1250 meter ver gebouwd werden. De plaatselijkse gids zag in elke stalagtiet een beest of iets anders maar waar hij een kip inzag leek het mij eerder het neusbeen van michael jackson . Leuk intermezzo al kruipend een uurtje of twee te 'grotten'.

some changes in thailand : shock @ Chiang Mai




Eens op thaise bodem beland is het efkens aanpassen. Voor te beginnen moeten wij links rijden, is alles heel wat moderner en westerser ( nog niet zoals bij ons thuis maar toch een aanzienlijk verschil met de voorbije drie eerder primitieve weken ) en staat in alle winkeltjes en cafeetjes de prijs aangeduid in bath. Die 'commerciele ' thais nemen zo goed als alleen bath aan en bijkomend probleem is dat ze nooit kunnen teruggeven...( of ze proberen toch ! )
De eerste slaapplaats is Chiang Mai een ietwat middelgrote tot grote stad in het noorden van Thailand. Vanuit deze stad vertrekken vele trekkingstochten naar de gouden driehoek richting grens met Birma. Het grote verschil in het straatbeeld is dat alles veel luxuezer oogt ( tempels liggen massaal neergeplofd in het oude stadcentrum met een gouden beschilderde laag )en meer gestructureerd. Het oude centrum is ommuurd met vier toegangspoorten waarbij vooral na 5 uur savonds de stad tot leven komt door de vele marktkramertjes , muzikanten en plaatselijk eetstalletjes. Een ideale omgeving om net zoals in hanoi verloren te lopen door de kriskas van kleine straatjes.
Een duidelijk stratenplan moeten ze nog maken want een klein uurtje gezocht achter een aanbevolen restaurantje. Daarna nog wat in het nachtelijk leven gefietst met een aantal opmerkelijke etablissementen. Zo heb je een straat met alleen maar gogo bars helaas bijna opgevuld met ladyboys ( bijna perfecte meisjesklonen op een paar centimeter na weliswaar )die constant willen vier op een rij spelen met als inzet een drink . Wat ze niet wisten is dat ik daar een kei in ben dus na een spelletje of 10 was ik niet meer zo geliefd ( gelukkig maar want ik mag er niet aan denken ). Verder nog in een soort gallerij geweest waar er thai boxing was geprogrammeerd.Veel schow maar weinig gevecht vond ik . Daarna nog maar wat sportieve ontspanning gezocht in een plaatselijke biljartcafes waarbij deze keer echte girls een spelletje wilde spelen op het groene laken ( voor het witte laken hebben we verstandig gepast ! )

zaterdag 23 januari 2010

Hanging around in luang prabang



Luang prabang was vroeger de hoofdstad van laos. Getuige daarvan is e
het voormalig koninklijk paleis die eigenlijk zoals het land "arm" is ingericht. Verder heb je er verschillende tempels en de legendarische pussy mountain ( PHOU SI ). Vanuit de mainstreet plots 328 historische trapjes omhoog om bovenaan een tempel en een adembenemend stadsgezicht te hebben. De zonsondergang vanop deze spot is een must have seen belevenis die je helaas niet in intieme sfeer kan beleven door de enorme massa lonely planet backpakkers. Diezelfde mainstreet wordt savonds omgetoverd in een nachtmarkt met als uiteinde de vele gezellige resto en pubs. LAO LAO GARDEN is werkelijk de max van een eet/uitgangscafe ( zeker een van de gezelligste en warmste uit mijn persoonlijke top 10 ). Nadeel is dat alles moet sluiten om 23.30 opgelegd door het lokaal bestuur.
Verder de omgeving verkend met een kanotocht naar de pak ou caves en een whiskey dorpje.
Luang prabang is werkelijk prachtig en ademt een sfeer uit waarin ik zeker zou kunnen aarden!!!

Way of life into khmu village and kmong village

Het eten wordt voornamelijk bekomen door wat ze kunnen vangen in de omgeving. Zo hebben we op ons pad een inboorling gezien die twee bamboeratten gestroopt had om ze dan later te laten sudderen in de plaatselijke piet huyzentruttepot. Heel wat meer schokkerend en ronduit walgend beeld was het slachten van een hond ( zie foto onder ). Verdere dieren die een rol
spelen in hun bestaan zijn : buffels , geiten, varkens en de overal aanwezige kippen. De uitdrukking " als de haan kraait moet je opstaan" hebben ze ongetwijfeld hier uitgevonden!! Ook al hebben ze hier geen electriciteit is er geen gevaar dat je je zal overslapen met die vervloekte vier uur kraaiende dorpshanen .... Grrr.
Het leven van deze mensen gaat op in de basisbehoeften waarbij vooral hun grote handigheid hun sterkste troef is. Ze toveren zo meteen een haardvuur uit het niets , proberen met een dynamo vanuit de rivier een lamp te doen branden ( en het lukt soms), bewerken hout tot plaatselijke ikea stukken ... Naar de wc gaan tijdens de nacht is ook een zeer grote beleving : ten eerste om de juiste hut te vinden en ten tweede om dan nog " het gat" te vinden ( zie foto hieronder).
Het eten was werkelijk verrassend goed waarbij alles dat ze konden vinden op dit moment de vuile aangebrande pot invloog. Eerst werd er een functioneel haardvuur aangestoken die na het eten veranderde in een sociaal haardvuur. Ik en els rond het vuur samen met een local of dertig die elk op hun beurt hun kunstjes moesten tonen . Uiteraard vergezeld van "holy water" ( lao lao wiskey gemaakt van rijst ). Opium vormt ook een rode draad in hun bestaan. Deels als economisch product en deels als genotsmiddel. Het leger wil echter komaan maken met hun " roze olifantjes wereld " en zoekt op grote schaal naar de opiumplant om ze te vernietigen. Maar onze plaatselijke gastheren wisten ze toch verdomd goed onzichtbaar te houden voor de " boefers van laos ".
Deze primitieve ervaring zal ons zeker bijblijven en deed ons nadenken over de vanzelfsprekenheid van onze westerse wereld . Een ding vind ik jammer aan dit volk : het massaal ontbossen jaar na jaar voor het bekomen van nieuwe teeltaarde moet dringend stoppen !! Ronduid soms hallicinante kale afgebrande plaatsen in deze jungle !

Trekking into kmhu and kmong tribes mountains laos ( algemeen )



Gemiddeld regent het twee dagen in luang prabang in januari en het blijkt nu juist te zijn wanneer wij er vertoeven. Plaatselijke gids geboekt die ons in een aftandse honda een uurtje verder dropt in het pak ou district ( pak = berg ou = rivier ). Door de hevige regen vorige nacht werden de paadjes doorheen deze brousse soms herleid tot slibberige modderige kruipweggetjes ( ongetwijfeld een ideaal decor voor moddercatch). De komende dagen zullen we ongetwijfeld geconfronteerd worden met een cultuurschok waarbij in televisietermen " toast kannibaal" en "peking express" hier van toepassing zouden kunnen zijn. Er leven hier twee soorten van mensen : KMHU people en KHONG people. Verschilpunten zijn ondermeer : methode van hutopbouw ( stelten of grond ) , jachtvangst , hoogte van dorp , geloof in geesten. We moesten toch al vlug zo'n drie klimmen vooraleer we ons eerste dorp tegenkwamen. Dorp betekent hier : een 45 families die links en rechts een hut opbouwen met als centraal punt een multifunctioneel plein met rondhangende kinderen en een openbaar wasplaats voor alles ( ze hebben hier de vaatwas , wasmachine en douche op een vierkante meter samengebracht ). Deze ervaring samenvatten in een paar woorden en beelden is bijna onmogelijk maar de beelden en taferelen zijn werkelijk " out of modern world".

trekking and hiking laos jungle










dinsdag 19 januari 2010

Three amazing beautiful and warm cycling days towards luang prabang



De voorbije dagen hebben we een afstand overbrugd van ongeveer 360 km. Dit gebeurde deels in mooie valleien en deels in het hooggebergte. Dit impliceerde bij momenten zware fysieke inspanningen om te klimmen maar de daaropvolgende adembenemende afdalingen op alle gebied compenseerde hierbij al het klimmerszweet. Ondanks dat laos een van de armste landen van de wereld is , heeft deze bevolking ongetwijfeld een van de warmste en rijkste harten van deze planeet. Die mensen hun glimlach straalt zoveel warmte en gastvriendelijkheid uit waarbij een witte magnum zobij wegsmelt. Langsheen ons traject passeerden we talrijke kleine dorpjes met bijna altijd de volgende zaken : klussende vrouwen , pratende mannen ( ook soms omgekeerd!) en vrolijk spelende kinderen. Telkens wij passeerden stonden ze te dansen en te springen van plezier toen ze van ons een high five kregen. De uitdrukking " sabaideee" die we telkens riepen versterkten alleen maar hun blijdschap.Verder behoren ook de locale shop , het benzinestationnetje en kakelende kippen en rondhangende zwarte zwijntjes tot het dagelijks dorpsleven. Een plaatsje is mijn bijzonder in het hart bijgebleven : nong khiaw. Dit plaatsje straalt gewoon alles uit waar ik kan van dromen. Bovendien slapen we in een soort van boomhut langsheen het riviertje met prachtig uitzicht op alles. De inrichting van de hut is zoooo mooooi dat ik bijna niet durfde slapen om maximaal van deze great feeling te kunnen genieten. Helaas moet de fietstocht verder en ongeveer 120 km verder zullen we in luang prabang zitten.

maandag 18 januari 2010

crossing towards rainforest and jungle tracks to muang kai



De overstap naar Laos was lettelijk en figuurlijk een WARME update van onze trip. De zon die schijnt op de bruine aarde en de groene bomen gekombineerd met de warme glimlach op de gezichten van deze mensen was een schril contrast met het ietwat afstandelijker Noord Westen van Vietnam. Bovendien begonnen we meteen met een steile afdaling 'offroad ' voor ongeveer een veertig kilometer. Deze afdaling zal ongetwijfeld eeuwig in mijn geheugen blijven ( net zoals de rest van deze ronduit schitterende dag ). Het landschap was ronduit adembenemend en de afdaling was van hetzelfde kaliber. Maar halfweg hadden we een klein probleemtje : de weg was onderbroken door wegenwerken en passage was uitgesloten tot 12 uur ! Ik probeerde de plaatselijke flik wat te amuseren ( waterpijpje roken , mooie fotootjes tonen , goocheltrukje , ... ) maar niets lukten om deze stugge man te overtuigen om ons door te laten . Dus wachten maar tot klokslag 12 uur maar een aantal kilometer verder was het weer van dat : weg onderbroken tot 16 uur ! Man man een mens mag dan niet nerveus worden. Door deze onvoorziene omstandigheden moesten we een transfer versieren met een plaatselijke VIP coaching company. Onze jeep ( had ondermeer op zijn kilometerteller : wereldoorlog 1 - wereldoorlog 2 - en recent nog de oorlog in Korea ) hutste ons met onmetelijke snelheid doorheen de gevaarlijke jungletracks WANT we moesten ergens zijn waar de laatste ferry om 18.30 zijn laatste oversteek maakte. Maar geen paniek zei de plaastelijke Tom Cruise we zullen het halen. Ondertussen waren we nog getuige van een van de ronduit schitterendste zonsondergangen dat ik ooit gezien heb . De tijd en mijn lichaam tikte verder toen plots het sanitair noodlot ons trefde : els moest pissen !! De jeep stopte na enige tijd en Elsje de bosjes in ..
De ferry bereikten we inderdaad na 18.30 uur dus hadden we twee opties : daar blijven slapen ( maar ik zou niet weten waar ) of gewoon de ferryman wat extra dollars betalen . De laatste optie lukte en de ferry crosste ons hebben en houden richting Muang Kai . Leuk aan dit plaatsje was te weten dat er volgens de lonely planet daar slechts electriciteit is van 18.00 tot 21.00 uur . We kwamen ietwat uitgeschud om 19.20 aan ...De plaastelijke telecommunicatiemarkt had ook nog veel potentieel gezien we totaal geen gsm signaal ontvangden ( nu pas na ongeveer een 220 km landwaarts te hebben ingefietst )
Vlug een douche genomen en dan naar het plaatselijk restaurant/cafe ( we kozen deze omdat het de enige was in dit kippehol ) voor 'mijn verjaardagsmenu en dito drink '.
Man wat zijn we daar welkom geweest en goed ontvangen : dit was werkelijk schitterend !
Ik vertelde dat het mijn verjaardag was en iedereen was so happy : als aperitief een plaatselijk whiskeytje daarna nog een en nog een ... daarna een plaatselijk biertje ( kleine flesjes hebben ze hier niet alleen 700 ml ) . De waardin verraste met het een speciaal gebakken verjaardagstaart met 8 kaarsjes erop . RONDUIT SCHITTEREND ! De terugweg naar ons vijfsterrenhotel was ietwat minder deels door te weinig bloed in mijn alkohol en deels door het gebrek aan maar enige electriciteit in dit dorp. Deze verjaardag zal ik in mijn leven nooit meer vergeten en was zekers een van de mooiste tot nu toe ..... fotos volgen later wanneer mogelijk !

last day in vietnam crossing towards border laos



de laatste dag in dien bien phu nog wat cityseeing gedaan waar de fransen een tijdje zeggensschap hadden over dit gebied. In het plaatselijk oorlogsmuseum een bende vietnam soldaten tegengekomen die perse allemaal een handje moesten schudden met ik en een foto wilden nemen. Daarna met de fiets richting grenspunt Dien Bien Ping waar we nog voor onze laatste 25 km een zware berg moesten beklimmen. De grensformaliteiten waren zoals gebruikelijk voor deze landen 'dollarminded'. De plaatselijke slimsten van het dorp vond dat mijn pasfoto precies niet meer zoveel overeenstemde met mijn huidig profiel : ongeschoren en 'scharre' gesneden. Na veel gepalaber mocht ik toch passeren richting Laos.

vrijdag 15 januari 2010

spending my last dongs and having tomorrow KIP as money





cycling direction Dien Bien Phu ( and the SUN )




dêz fietstocht beloofde ondanks de 110 km en de vele hellingen een mooie dag te worden. Het zonnetje begon te schijnen en we passeerden vele moooie dorpjes. De temperatuur was aanzienlijk hoger en de vele mooie dorpjes volgden elkaar in een snel tempo op. We reden langs schilderachtige decors om dan een lange tijd een valei te volgen langs rijstveldjes .De afdalingen waren terug met twee remblokjes maar deze tijd moest je dubbel opletten op de vele verschillende honden en waterbuffels die zomaar de weg overliepen. We hadden hoge verwachtingen om in dien bien phu enige commerciele beweging te zien maar waren snel weer zeker dat het leven in dit dorp stopt wanneer het donker is. Inchecken hotel ( indrukwekkend van buitenaf ) en dan op zoek achter een douche. Shit man voor de derde keer op rij : geen deftige douche. Gelukkig hebben ze laundry service en zullen onze kleren netjes wassen in de mekong of ander troebel water. Savonds wat verbroederd met andere gasten en mijzelf ouder ingeschat . Ik dacht dat het me verjaardag was en kocht dan maar twee flessen sterke drank "special" : de ene iets met wormen de andere met schorpioenenbloed en dito karkas. De eerste smaakte raar, de tweede nog raarder maar de vijfenendertigste ... I don"t know it anymore -:)