Last days : guesthouse at www.akhahill.com

Eindpunt met de fiets bereikt in chaing rai en nog zoekend achter een afsluitende driedaagse. We hadden de keuze tussen een relaxerende zwembad en cocktail likkend verblijf of een ietwat charmantere guesthouse op 50 km noordwaarts van chaing rai. We boekten een prive van ( fietsen is gedaan ) richting akha hill . Via google gevonden en je kon er ook trekkings doen. De verplaatsing naar deze schitterende plaats in onze taxi was een belevenis op zich : slechte offroad weg met een thai die en geen engels en de weg niet kenden. De hellingen waren zo groot en gevaarlijk dat hij halfweg bijna wilde stoppen maar mijn slagersblik verhinderde hem dit.
Daar aangekomen waren wij blijkbaar in de tuin van eden beland. Bovendien is dit een sociaal project van een thaise weldoener om de plaatselijke bevolking te steunen door de opbrengst van het toerisme te investeren in de plaatselijke infrastructeur.
We boekten een tweedaagse jungletrekking met het aanleren van een aantal basistechnieken. Wat een leerrijke ervaring!! Gewapend met slechts een groot mes trokken we op pad met de gids. Ongelooflijk wat deze mensen allemaal kunnen met behulp van hun beste vriend : hun kapmes. Bamboes en bananenbomen zijn werkelijk een onuitputtelijke inspiratiebron om alles te doen : eten maken via koken in bamboekoker, eetgerief uitkerven , pijl en boog , slaapplaats maken met banana bladeren... Echt alles en twee dagen overleefd op bamboe, banana en gezonde creativiteit

between chiang mai and chiang rai : karaoke - elephants - cobra - mountains- tarzan

Wat bedoeld was als een rustige uitloop van onze fietsvakantie met een relaxatie resort als slaapplaats kwam soms anders uit de bus..
in een van de prachtige resorts waar we overnachten was er een birthday party van een lokale thaise vrouwenband. Stel je voor 25 thaise vrouwen en ik daartussen.De openingszin " koen sawaaai thjang " brak meteen het ijs en ik mocht het podium op voor een karoakeoptreden.No problem maar een engelse song vinden op deze pc was haast even moeilijk als de laatste landstitel van sk beveren op te zeggen . Geen nood alles kwam los en iedereen op de dansvloer .... me as the belgian robbie frietjes williams.

verder nog een olifantendorp bezocht , een longtrail speedboat tocht gedaan en nog eens een ferme cobra in mijn handen en nek genomen. Daarna richting centrum Chiang Rai ( coconuts bar is Super ) en mijn laatste thaise massage ( voelde als een spijkerbed aan met bouwvakkershanden ) ... Vanavond afscheidsdinner met vrouwtje om daarna morgen nog eens twee dagen de jungle in te trekken met ' low comfort '>

Four days following Mae Kok river direction Chiang Rai

We hebben vier dagen voorzien om ons eindpunt te bereiken van deze fietsreis : Chiang Rai in het hoge noorden van Thailand (300 km fietsen )
De landbouwersmentaliteit verschilt hier duidelijk met de buurlanden : in plaats van telkens een bos af te branden om een nieuw stuk grond te bekomen , werken ze hier met een wisselende teelt van verschilende gewassen op hetzelfde stukje grond. We reden door verschillende soorten van plantages gaande van mandarines , tabak ,mango's tot bananen.
In deze streek ook nog twee grotten bezocht waarin er verschillende boedha's tot 1250 meter ver gebouwd werden. De plaatselijkse gids zag in elke stalagtiet een beest of iets anders maar waar hij een kip inzag leek het mij eerder het neusbeen van michael jackson . Leuk intermezzo al kruipend een uurtje of twee te 'grotten'.

some changes in thailand : shock @ Chiang Mai

Eens op thaise bodem beland is het efkens aanpassen. Voor te beginnen moeten wij links rijden, is alles heel wat moderner en westerser ( nog niet zoals bij ons thuis maar toch een aanzienlijk verschil met de voorbije drie eerder primitieve weken ) en staat in alle winkeltjes en cafeetjes de prijs aangeduid in bath. Die 'commerciele ' thais nemen zo goed als alleen bath aan en bijkomend probleem is dat ze nooit kunnen teruggeven...( of ze proberen toch ! )
De eerste slaapplaats is Chiang Mai een ietwat middelgrote tot grote stad in het noorden van Thailand. Vanuit deze stad vertrekken vele trekkingstochten naar de gouden driehoek richting grens met Birma. Het grote verschil in het straatbeeld is dat alles veel luxuezer oogt ( tempels liggen massaal neergeplofd in het oude stadcentrum met een gouden beschilderde laag )en meer gestructureerd. Het oude centrum is ommuurd met vier toegangspoorten waarbij vooral na 5 uur savonds de stad tot leven komt door de vele marktkramertjes , muzikanten en plaatselijk eetstalletjes. Een ideale omgeving om net zoals in hanoi verloren te lopen door de kriskas van kleine straatjes.
Een duidelijk stratenplan moeten ze nog maken want een klein uurtje gezocht achter een aanbevolen restaurantje. Daarna nog wat in het nachtelijk leven gefietst met een aantal opmerkelijke etablissementen. Zo heb je een straat met alleen maar gogo bars helaas bijna opgevuld met ladyboys ( bijna perfecte meisjesklonen op een paar centimeter na weliswaar )die constant willen vier op een rij spelen met als inzet een drink . Wat ze niet wisten is dat ik daar een kei in ben dus na een spelletje of 10 was ik niet meer zo geliefd ( gelukkig maar want ik mag er niet aan denken ). Verder nog in een soort gallerij geweest waar er thai boxing was geprogrammeerd.Veel schow maar weinig gevecht vond ik . Daarna nog maar wat sportieve ontspanning gezocht in een plaatselijke biljartcafes waarbij deze keer echte girls een spelletje wilde spelen op het groene laken ( voor het witte laken hebben we verstandig gepast ! )

Hanging around in luang prabang

Luang prabang was vroeger de hoofdstad van laos. Getuige daarvan is e
het voormalig koninklijk paleis die eigenlijk zoals het land "arm" is ingericht. Verder heb je er verschillende tempels en de legendarische pussy mountain ( PHOU SI ). Vanuit de mainstreet plots 328 historische trapjes omhoog om bovenaan een tempel en een adembenemend stadsgezicht te hebben. De zonsondergang vanop deze spot is een must have seen belevenis die je helaas niet in intieme sfeer kan beleven door de enorme massa lonely planet backpakkers. Diezelfde mainstreet wordt savonds omgetoverd in een nachtmarkt met als uiteinde de vele gezellige resto en pubs. LAO LAO GARDEN is werkelijk de max van een eet/uitgangscafe ( zeker een van de gezelligste en warmste uit mijn persoonlijke top 10 ). Nadeel is dat alles moet sluiten om 23.30 opgelegd door het lokaal bestuur.
Verder de omgeving verkend met een kanotocht naar de pak ou caves en een whiskey dorpje.
Luang prabang is werkelijk prachtig en ademt een sfeer uit waarin ik zeker zou kunnen aarden!!!

Way of life into khmu village and kmong village

Het eten wordt voornamelijk bekomen door wat ze kunnen vangen in de omgeving. Zo hebben we op ons pad een inboorling gezien die twee bamboeratten gestroopt had om ze dan later te laten sudderen in de plaatselijke piet huyzentruttepot. Heel wat meer schokkerend en ronduit walgend beeld was het slachten van een hond ( zie foto onder ). Verdere dieren die een rol
spelen in hun bestaan zijn : buffels , geiten, varkens en de overal aanwezige kippen. De uitdrukking " als de haan kraait moet je opstaan" hebben ze ongetwijfeld hier uitgevonden!! Ook al hebben ze hier geen electriciteit is er geen gevaar dat je je zal overslapen met die vervloekte vier uur kraaiende dorpshanen .... Grrr.
Het leven van deze mensen gaat op in de basisbehoeften waarbij vooral hun grote handigheid hun sterkste troef is. Ze toveren zo meteen een haardvuur uit het niets , proberen met een dynamo vanuit de rivier een lamp te doen branden ( en het lukt soms), bewerken hout tot plaatselijke ikea stukken ... Naar de wc gaan tijdens de nacht is ook een zeer grote beleving : ten eerste om de juiste hut te vinden en ten tweede om dan nog " het gat" te vinden ( zie foto hieronder).
Het eten was werkelijk verrassend goed waarbij alles dat ze konden vinden op dit moment de vuile aangebrande pot invloog. Eerst werd er een functioneel haardvuur aangestoken die na het eten veranderde in een sociaal haardvuur. Ik en els rond het vuur samen met een local of dertig die elk op hun beurt hun kunstjes moesten tonen . Uiteraard vergezeld van "holy water" ( lao lao wiskey gemaakt van rijst ). Opium vormt ook een rode draad in hun bestaan. Deels als economisch product en deels als genotsmiddel. Het leger wil echter komaan maken met hun " roze olifantjes wereld " en zoekt op grote schaal naar de opiumplant om ze te vernietigen. Maar onze plaatselijke gastheren wisten ze toch verdomd goed onzichtbaar te houden voor de " boefers van laos ".
Deze primitieve ervaring zal ons zeker bijblijven en deed ons nadenken over de vanzelfsprekenheid van onze westerse wereld . Een ding vind ik jammer aan dit volk : het massaal ontbossen jaar na jaar voor het bekomen van nieuwe teeltaarde moet dringend stoppen !! Ronduid soms hallicinante kale afgebrande plaatsen in deze jungle !